-Karakters, allerlei emoties, wereldbeelden en diverse schilderijen over het onderwerp schoonheid. Waarom heeft u deze schilderijen samen in het gele Mi paviljoen gezet? Carolina: Do gaat over het zijn op een levende planeet. Re gaat over het leiden van een leven met een begin en een einde. In Mi komen we in het gebied van de persoonlijke ervaring. Iedereen wordt geboren met een ander karakter. Sommige mensen zijn meer fysiek georiënteerd zoals bijvoorbeeld atleten. Sommige zijn emotioneel georiënteerd, zoals muzikanten die een publiek kunnen ontroeren. Anderen zijn georiënteerd als denkers, wetenschappers bijvoorbeeld. Naast deze oriëntatie kan je wilskracht sterk of zwak ontwikkeld zijn. Onze emoties of misschien beter gezegd, onze gemoedstoestanden, zijn naar mijn mening een belangrijke drijfkracht voor ons gedrag. De manier waarop we ons gedragen en relateren tot anderen is ook een uitdrukking van onze wereldbeelden. In de wereld van vandaag wordt ons gedrag zeer, zeer vaak bepaald door geld en dominantie. In persoonlijke relaties gaat het vaker over het houden van elkaar en wederzijds begrip. Mijn laatste wereldbeeld geeft ruimte aan alle mensen in een respectvolle, harmonische levensstijl. Het gaat om een wereld van diversiteit en toch is het nog steeds een wereld. Maar wat houdt het dan samen? Nou, schoonheid is onze interculturele, tijdloze lijm.

U lijkt zeer zeker over deze verklaring, maar ik snap het niet zo snel. Zou u mij uit kunnen leggen waarom schoonheid zo belangrijk is? Carolina: Ja, voor mij is het een zeer diepgaande persoonlijke ervaring. Zo diepgaand, dat het hele project "The Garden of Universal Tales" draait om het thema schoonheid. De natuur maakt gebruik van schoonheid als een primaire kracht om elkaar aan te trekken. Het werkt in planten, in dieren en bij mensen. Heeft u ooit beelden van cellen gezien? Mooi. Heeft u ooit de Melkweg gezien met alle sterren in de nacht? Mooi. "Alles heeft schoonheid, maar niet iedereen ziet het," zei Confucius, de Chinese filosoof. Daar ben ik het mee eens, al heb ik wel moeite om schoonheid te zien in de oorlog. Als kunstenaar beleef ik oorlog als de meest extreme lelijkheid. In mijn perspectief is het tegenovergestelde van de oorlog geen vrede, maar schoonheid. Schoonheid kan niet geleerd worden door erover te lezen. Schoonheid moet ervaren worden. Het is iets dat een effect heeft op uw zenuwstelsel en dus op u. Het is een soort harmonische gemoedstoestand en het verrijkt uw kwaliteit van leven. Dat is waar dit project over gaat.

-Welk schilderij in het gele Mi paviljoen geeft u de meest diepgaande schoonheidservaring? Carolina: Dat hangt af van mijn standpunt. Vanuit een visueel perspectief zijn de vier grote schilderijen met de titel "Beauty in action" mijn persoonlijke favorieten. Vanuit een ethisch perspectief raakt het meer abstracte schilderij getiteld "De schoonheid van empathie, iedereen telt" mijn hart op een diepe manier. Tijdens het schilderen van alle namen ontstond veel liefde en acceptatie in mijzelf. Het was een mooie en empathische ervaring voor mij. Maar let alsjeblieft niet te veel op mijn favorieten en mijn ervaringen. Wat u zelf ondervindt tijdens het zien van de schilderijen is veel interessanter. En deel uw ervaringen met anderen, zou ik zeggen.