-U schildert hier, in het lichtblauwe Sol paviljoen, individuele levens als grote getijdegolven, klopt dat? Carolina: Ja, dat is wat ik heb geschilderd. We zijn met 7 miljard mensen, dus ik moest me beperken tot een beperkt aantal levens. Maar bij het beperken van mijzelf kwamen direct vragen op: welke thema's kies ik? En, omdat ik niet van alle culturen levens kan schilderen, welke kies ik dan? En hoe vertel ik een levenslang verhaal in een schilderij? Wat u uiteindelijk ziet, zijn de oplossingen die ik op deze vragen heb gevonden. Omdat de werken vrij groot zouden zijn -ik kon geen hele levensverhalen op een doek van 1 bij 1 meter krijgen- stond ik voor een opslagprobleem. Dus om praktische redenen zijn ze gemaakt uit verschillende panelen. De muur van mijn atelier was net hoog genoeg om ze in hun geheel te kunnen zien. Uiteindelijk blijken de panelen heel goed te werken om het verhaal van een leven te vertellen. Alle levensverhalen eindigen in het midden van het schilderij. Ik ben erg blij dat ik ze heb afgerond. Het was nogal een onderneming. Maar bevredigend, absoluut bevredigend.

-Net voor we de tweede ruimte betreden, zien we dit enorme abstracte, zeer kleurrijke schilderij genaamd 'lot, keuze en levensmogelijkheden'. Waarom, deze? Carolina: Wel, dit werk is in verschillende fasen ontstaan en het duurde meer dan 6 maanden om het te voltooien. Eerlijk gezegd had ik eerst geen idee waar dit werk over ging. Gaandeweg kreeg ik in de gaten, dat het iets te maken had met welwillendheid. Het werk werd groter en groter. Het had ruimte nodig. Toen het voor mijn gevoel klaar was, heb ik enkele weken genomen om ernaar te kijken, om te ontdekken waar het nou precies over ging. Het is een abstract schilderij, waar was het mee verbonden? Ik voelde dat het te maken had met de 10 levensverhaal-schilderijen die ik eerder heb gemaakt. Geleidelijk, door ernaar te kijken, werd de betekenis voor mij duidelijk en vond dit werk zijn plaats in de collectie als geheel. Met al deze kleuren en vormen kunt u de overige 7 miljard levens creëren en nog veel meer. Ondanks de overeenkomsten zijn geen twee levens hetzelfde. Soms is er geen keuze, en dat noemen we dan lot. Bijvoorbeeld in het geval van een ziekte of het winnen van de loterij. Soms gaat het minder over het lot en meer over het kiezen: bijvoorbeeld de keuze van een beroep of de juiste partner om een gezamenlijk leven mee te beginnen. Soms is de keuze voor wat we willen makkelijk, soms moeten we moeilijke keuzes maken. Het leven is een groot creatief avontuur.

Fate, choice and the possibilities of life

-Waarover gaat de tweede ruimte van het Sol paviljoen? Carolina: Die gaat over dromen en creativiteit. Als je door de poort naar de tweede ruimte loopt, kun je naar een mentale toestand lopen, naar een wereld 'Ergens voorbij de regenboog' zoals Judy Garland zong. Ze is nog steeds op You Tube, weet u. In deze ruimte is het eerste schilderij dat u ziet mijn versie van het paradijs. Voor mij is het paradijs niet iets voor het hiernamaals, maar iets dat ik voel in het hier en nu: me thuis voelen bij mezelf. Spelen is een manier om totaal op mijn gemak te zijn in gezelschap van mijzelf. Als ik speel, denk ik niet, ik ben er gewoon. Als ik schilder, wanneer ik creëer, dan speel ik. Ik volg dat wat mijn aandacht trekt, wat me laat glimlachen en wat me een gevoel van vervulling geeft. Ik kan alleen echt creatief zijn als mijn denken op een laag pitje staat. Creëren is een ervaring voor mij. Het gaat om veel meer dan alleen een denkend brein, het gaat om mijn gevoelens, mijn zintuigen, mijn intuïtie, mijn herinneringen. Het gaat om kleur en vorm en sfeer. Het gaat om een verlangen om iets zichtbaar te maken, dat ik alleen in mezelf kan voelen. Als ik schilder, denk ik niet, ik doe gewoon.